Ülkemizde asgari ücretli zorunlu çalışan sayısı 6-7 milyon olarak öngörülüyor. Bu emekçilerin hangi şart ve koşulda hayatlarını idame etmek zorunda olduğu bilinen acı bir gerçektir.

Peki… Milyonlarca insanın bu kadar derin bir açmaza mahkûm edilmesine neden sessiz kalınır? Sosyal devlet ile çalışanlara layık görülen ücret arasındaki bu tezatlık nasıl anlatılır? Anlayabilen varsa… Bana da anlatsın! Vatandaşlar arasındaki gelir dağılımı eşitsizliği ve yoksul ile varsıl arasındaki makasın ne kadar açıldığını yazmama gerek bile yok…

Asgari ücretli milyonlarca kişinin yaşam standarttı neye göre, kimler tarafından hangi şartta belirleniyor? Bakalım! Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığının tespit ettiği bir üyenin Başkan olduğu, işçi, işveren ve hükümeti temsil eden 5’er kişiden oluşan toplamda 15 kişi belirliyor. Ücretin tespitinde önemli unsur Türkiye İstatistik Kurumu’nun açıkladığı bir işçinin aylık gıda harcaması ve Türkiye’deki enflasyon ve pazar fiyatları… Dört kişilik bir ailenin, gıda harcaması ile birlikte giyim, konut kira, elektrik, su, yakıt, ulaşım, eğitim, sağlık ve benzeri ihtiyaçlar için yapılması zorunlu aylık toplam tutarın(yoksulluk sınırı)10.395 TL olduğu düşünüldüğünde… Asgari Ücreti belirleyiciler, doğru ve iyileştirici kararlar veriyor olmanın haklı gururunu yaşayabiliyor mu? Vicdan ve iç huzur noktasında!

Konu genel olarak sınıfsal bir olgu, fakat bu işin sağcısı solcusu, milliyetçisi, liberali olmaz, ben böyle düşünürüm… Buradan kimse siyasi bir rant devşirmeye çalışmasın, çünkü insanların yaşama, barınma, beslenme gibi temel ihtiyaçları söz konusu ise herkesin ortak paydada birleşmek gibi insani görevi olmalı…

Ülkede bilindiği üzere derin bir ekonomik kriz yaşanıyor. Yüksek enflasyonla beraber alım gücünde büyük sıkıntı yaşanmakta, bu sebeple Asgari Ücret tespitiyle ilgili emekçilerin müreffeh bir hayat sürebileceği amasız, nedensiz, bahanesiz insanca yaşama uygun, düzenleme yapılmalı… Kesinlikle!

Yoksulluk sınırının 10.395 TL açlık sınırının 3.191 TL olduğu bir noktada belirlenmesi gereken yüksek asgari ücretin, işveren ve kamuda oluşturacağı maddi yükün gerçekliği, milyonlarca işçinin refah içinde mutlu yaşam sürmesinden daha önemli ve değerli değildir. Önemli olan 15 temsilcinin oluşturduğu bu grup, kendi maaşlarının asgari ücrete katbekat orantısızlığını irdelenmeye sebep olmadan düşük ücretli ile “empati kurarak” karar alabilmeleridir.

Aksi halde asgari ücretli haklı sorgulama yaparak eleştirme konusunda pek mahirdir…

Cumhuriyet Meydanı’na çelenk konulması ve İstiklal Marşı’nın okunması ile başlayan tören günün anlam ve önemini belirtmek için Muhtarlar adına Rüstem Mahallesi Muhtarı Metin Balaban’ın konuşması ile son buldu.  Kürsüde yaptığı konuşmada Rüstem Mahallesi Muhtarı Metin Balaban: “19 Ekim tarihi, 19.10.2015 tarihli ve 2015/11 sayılı Başbakanlık Genelgesi ile 19 Ekim’in “Muhtarlar Günü” olarak kutlanmasına karar verilmiştir. 6.sını kutlayacağımız 19 Ekim Muhtarlar Günü kapsamında, Muhtar devlete karşı vatandaşı, vatandaşa karşı devleti temsil eder. Vatandaş ile iletişim köprüsünün kilit taşıdır. Köyünde mahallesinde inanılan, saygı gösterilen, güven duyulan kişidir. Önümüzdeki yıllarda daha planlı ve coşkulu kutlamayı ümit ve temenni ettiğim günümüzün tüm muhtar arkadaşlarıma hayırlı uğurlu olmasını diliyorum.”Dedi. Tören konuşmanın ardından son buldu. Daha sonra bazı muhtarlar Zafer Caddesi’nde bir kafede hep beraber oturup çay içtiler. Muhtarların daveti üzerine; O sırada caddeden geçmekte olan Urla Emniyet Müdürü Zeynep Erdoğan, Urla İlçe Jandarma Komutanı Adem Aydoğdu, Urla Ptt Müdürü Mehmet Ali Fırat’ta muhtarlara bir süre eşlik etti. Müdürler, muhtarlara bu kibar davranışları ve misafirperverlikleri için teşekkür etti.

Urla’da 19 Ekim Muhtarlar günü coşku ile kutlandı.

Bugün günlerden pazar olması ve havalarında mevsim normallerinin üstünde seyretmesi beni etkisi altına aldı. Eşim ve çocuklarımla beraber bu güzel pazar sabahı evin dışına çıkıp memleketimizin eşsiz güzelliklerinden tabiatında faydalanmaya itti. Soluğu, sabah uyanır uyanmaz arabamıza atladık, dışarıda aldık. Aracımızla yol alırken kahvaltımızı nerede yapabileceğimizin planlarını yaptık. Deniz kenarına mı gidelim yoksa oksijenin fazla olduğu ormanlık bir alanda bulunan bir işletmeye mi gidelim diye oylama yaptık. Ailenin en küçük bireyinden en büyük bireyine kadar istekleri talepleri dinledik. Aile meclisinden ormanlık bir alanda bulunan bir işletmeye gitmek yönünde karar çıktı ve rotamızı bu yöne çevirdik.

Gittiğimiz işletmelerin isimlerini vermeyeceğim. Bu yıl ilk defa kahvaltı yapmak için bir işletmeye gittiğimi de söylemek isterim. Tabi pandemi kuralları ve Koronavirus önlemleri dolayısıyla kalabalık yerlere gitmekten de çekindiğimi de söylemeden geçemeyeceğim.

Aracımızla sabah kahvaltısı veren işletmenin önüne geldiğimizde, ne göreyim! Park etmiş araçlar o kadar fazlaydı ki, bu kadar aracın bırakın yolcularını, sadece şoförleri girse bile o işletmenin kapasitesini aşacağını da düşünmeden edemedim. Aracımı uygun bulduğun bir alana zar zor çektim ve işletmede boş yer olup olmadığına bakmak için aracımızdan indik. İşletmenin içine girdiğimde her masanın tıka basa dolu olduğunu insanların sanki istiflenmişçesine iç içe kahvaltı yaptıklarına şahit olduk. Hemen kendimizi dışarıya attık. Yolumuzun üstünde başka işletmelerde olduğundan dolayı tercihimizi uygun bulduğumuz yerde kullanırız düşüncesiyle aracımızı bıraktığımız yerden alarak yola düştük. Ne yazık ki yaklaşık beş işletme gezdik, tüm işletmeler iğne atsanız yere değmeyecek şekilde… Tabi işletmeler para kazanacak bu onların en büyük hakları lakin biraz sorumluluk almak gerektiğini bilerek durum böyle olunca sağlığımızı da düşünerek evimizin yolunu tuttuk. O işletmeye mi gidelim bu isletmeye mi gidelim derken de 3 saati yolda geçirmişiz. Kahvaltımızı da evde yaptık. Hanımın hazırladığı kahvaltıyı da dünyalara değişmem. Siz siz olun zor günler geçirdiğiniz bu pandemi ortamında dışarıda kahvaltı canınız çekerse bu gibi durumlara hazırlıklı olun derim

Ülkemizde her gün yaklaşık 200 kişi Koronavirus illetinden rahmetli oluyor sanki kimse bunun farkında değil gibi hareket edilmesi beni derinden üzdü. Daha 12 yaş altı çocuklarında aşılanmadıklarını düşünürsek, Dünya Sağlık Örgütü’nden pandeminin kontrol altına alındığı yönünde bir açıklama gelmediğine göre bu öz güven bu sorumsuzluk neyin nesidir. Mutant değiştiren yeni yeni başka kalıplara giren Kovid19 için toplumumuzun her bir fertinin sağ duyulu düşünerek bu kadar uyarılara rağmen sorumsuz kişi ve işletmeleri yetkili mercilere bildirmeye davet ediyorum. Ateş düştüğü yeri yakıyor…

Not: Pandemi kurallarına uyan sorumluluk alan, bu bilinç ile hareket eden isletmeleri ve kişileri tenzih ederim.