Konumuna, rütbene, makamına güvenerek; ihtirasa kapılarak, kibirle de yapılmaz.

Bazı zor zamanlar vardır. Kimsenin cesaret edemediği anlarda, yenileceğini bile bile bayrağın yere düşmemesi için onu eline alıp göğsünü siper eden onurlu insanlar çıkar. İşte o insanlardan biri de, hiçbir karşılık ve menfaat beklemeden memleketi için çalışan Tarkan Bakırlı’dır.

Urla büyüyor. Yerel seçimlerde AK Parti’nin Urla Belediye Başkan Adayı olan Tarkan Bakırlı, seçim sürecinde Urlalılara önemli vaatlerde bulunmuştu. Bu vaatlerden biri de Urla Devlet Hastanesi’nin büyütülmesi ve daha modern bir yapıya kavuşturulmasıydı.

Seçimler bitti. Tarkan Başkan belediye başkanı seçilemedi. Ancak verdiği sözleri de unutmadı. Takip etti, destek verdi, mücadele etti.

Sağlık Bakanımız Prof. Dr. Kemal Memişoğlu ile görüşebilmek için Aydın’a kadar giderek Urla Devlet Hastanesi’nin ek bina kazanması, daha modern hale gelmesi ve daha fazla hastaya hizmet verebilmesi için girişimlerde bulundu.

Bir düşünün… Seçimi kaybetmişsiniz ama küsmemişsiniz. Makamınız yok ama memleketiniz için mücadeleden vazgeçmemişsiniz. Hizmet etmenin yalnızca koltukla olmadığını göstermişsiniz.

Oysa koltuk gidince ortalarda görünmeyen ne çok siyasetçi var… Hatta bırakın koltuğun gitmesini; koltuğa oturur oturmaz değişen, kibire kapılan, yanına yaklaşılmayan nice isimler de biliyoruz.

İşte siyaset ile siyasetçilik arasındaki fark tam da burada. .. Makamlar gelip geçicidir; geriye ise verilen sözler, yapılan hizmetler ve insanların gönlünde bırakılan iz kalır.

Tarkan Başkan, Urla için verdiğiniz mücadele ve sözünüzün arkasında durduğunuz için sizi yürekten kutluyorum.

Helal olsun.

Not: Koltuk hizmet için bir araçtır. Bazılarına o koltuk büyük gelir, bazılarına da küçük gelir…

Mükemmel bir birey ancak mükemmel bir toplum içerisinde yetiştirilebilir. Eğer kişi sadece kendisi için çalışırsa ünlü bir bilim adamı, büyük bir düşünür, çok iyi bir şair, değerli bir müzisyen olabilir. Ama asla mükemmel bir insan olamaz. Tarih ancak ortak çıkarlar için çalışmış insanların yüceliğini kabul eder. En mutlu insan en fazla sayıda insanı mutlu eden insandır…

Alman Filozof Karl Heinrich Marx böyle buyurmuş. Öyleyse, Marx’a ait bu düşüncenin pratikte karşılığını değerlendirmeye çalışalım…

Toplum ortalaması birey yıllarca sabırla çalışarak, mücadeleyle konumlandığı makam itibarıyla binlerce personele, trilyonlarla ölçülen bütçeye yön veriyor olabilir…

Bütün dünyada tanınan çok önemli biri, etkin bir STK da yönetici, siyasi bir partinin en üst kademesinde idareci olabilir… Çok uluslu bir şirkette Ceo olarak yetkilerle donatılmış elitlerden olabilir…

Ya da ilçenin kaderine yön veren seçilmiş Başkan olabilir…

Gelinen son noktada içinden var olduğun toplum ile arandaki fark uçurumla tarif edilebilir.

Mükemmel toplum oluşturmaya adanmış idealist öncü liderler; Şahsi ikbal peşinde koşarak pozisyon almazlar, kısa vade hesaplarla toplumu kamplara bölmezler, yalan dolan riya bilmezler, çıktıkları yolda adam eksiltmezler, haksızlığa karşı aksiyon almaktan geri durmazlar, dürüst olmaktan asla ödün vermezler…

Kısaca toplumsal iyileştirme ve eşitleme şiarıyla yaşamak zor zanaat! Hele ki siyaset yapmak iki kere zor…

Son söz

İsimlerinin önünde Başkan, Müdür, Ceo gibi ünvan olanlar, toplumun mutluluğu için mi çalışıyorlar, yoksa sadece kendi ikballeri için mi?

Dün Urla’nın Kadıovacık köyünde kurtuluş günü şenlikleri vardı. Köy meydanı tıklım tıklım doldu. Muhtar Nihat Çağan ile Kadıovacık şaha kalktı. İzmir adeta Kadıovacığa aktı. Kurtuluş günü etkinliklerinde; Popstar Çelik, Şair Ömer Köroğlu, İzmir Yarımada Yörükler Derneği Zeybek Ekibi, Türk Sanat Müziğinden Bahar Şahin Sertdemir, müthiş dans ve sahne şovlarıyla ünlü Oryantal Pırıl sahne alırken Bydinletir orkestrası eşliğinde izleyenler nefeslerini tuttu. 

Alevi Kültür Dernekleri Urla Şubesi tarafından düzenlenen Samut Baba etkinliklerinde suçu günahı olmayan Kültür Müdürü’nü, adı söylenen birçok CHPliden, birinin ismini, okumayan sunucu yüzünden görevden alan, pire için yorgan yakan Selçuk Balkan, geç katıldığı kurtuluş gününde protokolde kendine zar zor yer bulurken, meclis üyeleri taburelerde, bazıları da ayakta konseri takip etti. Balkan’ın etkinliğe gelmesiyle gitmesi bir olurken, kurtuluş gününe belediye başkanı ve birçok meclis üyesinin aileleriyle katılmadığı görüldü.

“Köy halkı, muhtarlar ve vatandaşlar  Mustafa Günay’a yoğun ilgi gösterdi”

Etkinliğin misafir ve onur konuğu Yarımada Belediyeler Birliği ve Güzelbahçe Belediye Başkanı Mustafa Günay, halk tarafından coşkuyla karşılandı. Mustafa Başkan, eşi, gelini, torunu ve dünürleriyle ailece programın başlamasından bir saat önce köy’e gelirken halk ile hasbıhal etti. Vatandaşlarının sorunlarını dinledi bol bol not aldı. Mustafa Başkan’ın ismi anons edildiğinde, başkan oturduğu yerden kalkıp vatandaşları selamladı, köylüler Mustafa Başkanı uzun süre ayakta alkışladı. “Kadıovacık Kurtuluş Günü” şenliklerini Mustafa Günay baştan sona kadar takip etti. Kadıovacık ve Urlalıları yalnız bırakmadı.

Kadıovacık Köy Muhtarı Nihat Çağan yaptığı teşekkür konuşmasında, Yarımada Belediyeler Birliği ve Güzelbahçe Belediye Başkanı Mustafa Günay’a, Urla Belediye Başkanı Selçuk Balkan’a, siyasi parti ve sivil toplum örgütü temsilcilerine,  muhtarlara, vatandaşlara teşekkür etti. Teşekkür konuşmasında Urla Belediye Başkanı Selçuk Balkan’nın etkinlikte olmadığı, etkinliği terk ettiği anlaşıldı.

Muhalefetin yokluğu ve son yıllarda gelen, nitelikli insan göçüyle beraber, adeta Urla CHP’nin kalesi haline geldi. İstesen de, istemesen de değişmeyen gerçek bu!

Buraya kadar her şey ortadayken asıl ilginç olanı Urla’da muhalefet konumunda olan partilerin hiçbirinde bir hareketlilik yok. Sanki herkes konumuna razı gibi. Yarış başlamadan herkes sonucu maalesef kabullenmiş.

Biz gelelim, Urla’da siyasete yön veren, iç çekilerek bakılan Cumhuriyet Halk Partisi ve adaylarına;

Malum nedenlerden dolayı görevinden alınan Urla Belediye Başkanı İ.Burak Oğuz’dan sonra ilçede yaşayanları bırakın ülkedeki tüm gözler Urla’da desek yeridir.

CHP’nin ilçedeki adaylarına bakacak olursak en dikkat çekici başkan adayı Bahri Yalaz, Partiyi uzun yıllar omuzlarında taşıyan Yalaz, büyük, küçük demeden tüm insanlara dokunmuş, gerçekten sevilen saygı duyulan biri. Delege seçimlerinde bile karşı listedeki tüm partililerin saygı duyduğu partinin ağabeyi her şeyi.

Belediye başkanı apoletlerini omuzunda taşıyan Sibel Uyar’ında şansı oldukça yüksek.

Üst düzey genel kültürü ile tanımaktan şeref duyduğum PTT Müdürü Mehmet Ali Fırat başka bir aday.

Başka kimler var; Sn Bülent Onat arkadaşım, arasıra düşüncelerimiz aynı paralellikte olmasa da saygılı, kibar ve donanımlı olması CHP’nin parti içi eğitiminde öğretmenlik görevi yürütmesi ile öne çıkıyor.

Av.Şebnem Özdemir tam bir hanımefendi, bir belediye başkanında olması gereken tüm özellikler mevcut.

Halkın daima içinde, kendi deyimi ile içinizden biri Kemal Ay,

Urla Gençlik Spor Basketbol Kulübü eski Başantrenör ve ülkenin çeşitli kadın basketbol takımlarında çalışmış Hakan Yiğit Hocamızı da belediye başkan aday listemize ekleyelim.

Ve diğerleri; listede adı reklam olsun diye yazılan bırakın belediye başkanlığını, meclis üyeliği bile torpille olabilecek hayalperestler diyelim.

Gelelim CHP’de görev insanı dediğim, Urla halkının ismini duyunca hayır diyemeyeceği siyasetçilere ; İzmir Eski Milletvekilleri Tacettin Bayır, Zeynep Altıok, Musa Çam.Urla’yı hiç yalnız bırakmayan ve ilçe sakinleri ile yakından ilgilenen bu üçlüden birisi aday çıkarsa şaşırmayın derim.

Ve sürpriz bir aday yazacağım, kimsenin aklında olmayan, parti içi alınan karara rağmen, bir ayrıcalık yapılabilecek kişi; Av. Pelin Karasakal…

Urla için çok önemli biri, düşünceleri takdir edilen, konuşmaktan haz duyduğum, Urla’ya çok güzellikler katabilecek donanımda olan Av.Yusuf Baratalı.

Köylülerin çok sevdiği, Veteriner Hekim Bülent İlhan…

Bu ismini yazdıklarım Urla Belediye Başkanı olabilecek  potansiyele sahip, çarşı pazarda konuşulan adaylar. İlerleyen günlerde durumun nasıl sonuçlanacağını da hep beraber göreceğiz. Şimdilik kalın sağlıcakla…

Ramazan Bayramı mı yoksa Alkol Bayramı mı? Ramazan ayının bitmesi ve Ramazan Bayramı’nın başlaması ile çoğu kişi fırsat bu fırsat deyip alkole sarıldı. Ne de olsa bir aydan beri alkol içmedik özledik. Tamam özledik özledikte, alkollu araç kullanın ya da sokaklarda boş boş takıllın alkolün etkisi ile takılmayı bırak, millete sataşın da demedik.

Neler mi yapıyorlar?

Aileleri ile büyüklerini bayramlamaya çıkmış kişilere musallat oluyorlar. Gençleri taciz ediyorlar, Belediyenin toplu taşıma araçlarının kapılarını tekmeliyorlar, kaldırım taşlarını oldukları yerden çıkarıp gelişi güzel yollara savuruyorlar, adli vakalara, olaylara canla başla müdahale etmeye calışan emniyet güçleri,sağlık çalışanları ellerinden geleni yapıyor. Yapıyor yapmasına da kimin için?

Arkadaş bilmiyorsanız içmeyi içmeyin…

Eskilerin bir lafı vardı, içki masasına nasıl oturduysan öyle kalkacaksın. Adamlık o dur derlerdi. Korkak, sinmiş oturup içki masasında alkolün etkisi ile kişilik değiştiren kendini yeşilçam kabadayısı sananlar hortladı.. Ne yazık ki herkes boksör, karateci, pehlivan, kabadayı sanıyor kendini…

Yakında köşe başlarında duymaya başlarız atılan naraları “Var mı len bana yan bakan!!! Var mı len..”

Şöyle bir düşündüm de bu kadar alkole neden sarılıyoruz. Toplum nereden nereye gidiyor, bu vurmalı kırmalı diziler insanlarımızı etkiliyor mu bilemem ama ne güzeldi bizim çocukluğumuz “Perihan Abla”, “Olacak o kadar”, “Bizimkiler” “Neşeli Günler” biz bu filmlerle büyüdük. Kibar, mütevazi, ayıp bilen insanların birbirlerine sevgi ile baktığı, eleştirinin bile incelikle karşındaki kişiyi zedelemeden yapıldığı günler…Mahalle komşusu demenin aileden biri olduğu zamanlar, polis amca, doktor amca, avukat abla, muhtar emmi, ebenin isminin göbek adı olarak verildiği günler, 80 yaşındaki insanların torunları yaşında öğretmen olmuş eğitimcilerin önünde saygılarından önlerini iliklediği zamanlar.

Bizim içimizi boşalttılar, saygıyı, sevgiyi, ahlakı, sabrı aldılar yerlerine saygısızlığı, sevgisizliği, sabırsızlığı, insanların arkasından entrika cevirmeyi, başarılı olabilmek için dostunu, arkadaşını, komşusunu satmayı öğrettiler. Başarı ve para kazanmak için her yolun mübah olduğunu benimsettiler. En sonunda çevremizde kimse kalmadı bize destek çıkan, dertlerimizi sıkıntılarımızı paylaşacağımız, kimsesiz olduk, içki şişelerinde aradık kaybettiğimiz dostları, arkadaşları ama nafile… özümüze dönemezsek ilerisi uçurum. İşte geldiğimiz son durum..

Sezen Aksu’nun beş yıl evvel söylediği şarkıya kimsenin muhalefet etmek aklına bile gelmemiş ki…Yeni klip çekilince gecikmeli de olsa bazılarının aklına geliyor; Sanatçı “yetmez ama evetçi “ erk in dönemsel yol arkadaşı minik serçe, muhtelif çevreler tarafından alabildiğince eleştiriliyor.

Sedef Kabaş, en iyi okullarda eğitim almış yüksek lisanslı, Doktoralı üniversitede öğretim üyesi çağdaş, ilerici, Atatürkçü Cumhuriyetçi, aydın ve örnek bir türk kadını.Gazeteci, programcı, sunucu, haberci, yorumcu kişiliği sebebiyle sürekli ekranda gördüğümüz son derece deneyimli işinde başarılı biri …Manidar bir atasözüne gündemi feda ediyor fakat her demokrasiye inanan birey gibi şahsen seçilerek göreve gelmiş herhangi bir yönetici için kullandığı dilin doğru olduğunu söyleyemem ! Sedef Hanımın.

Uzun süre rafta bekletilmiş bir konu üzerinden Sezen Aksu’yu
eleştirmek Aksu’nun yıllara dayanan sanatçı kimliğinden hiçbir şey eksiltmez, Sezenciler ve diğerleri gibi anlamsız ve suni günlük kamplaşmalar ülkeye hiç bir şey kazandırmaz . Zaman kaybından başka !

Sedef Kabaş gibi deneyimli ve donanımlı bir gazeteci tarafından sarf edilen asla doğru bulmadığımız atasözü üzerinden hukukçulara göre uygunsuz bir şekilde tutuklanması da hukuk ve adalet konusunda topluma artı bir şey katmaz.
Aksine eksiltir !

Demem o ki ; Sezen Aksu üzerinden geç kalmış zorlama yorumla bir bardak suda kıyamet kopartmak sanat ve sanatçıyı tekrar tarif etmeye kapı aralamaz…
Sedef Kabaş gibi bir değerin sarf ettiği söz neticesinde tekrar tartışmaya açılan hukuk ve adalet konusunda reform hayata geçmez…

Neticede Sezen Aksu ve Sedef Kabaş çevresinde oluşturulan suni gündem en fazla 10 gün içinde yerini başka başka gündemlere bırakacak .

Peki geride ne kalacak?

Ne mi kalacak ?

Elektrik faturasını ödeyemeyen baba,
Tenceremi nasıl kaynatayım diyen anne,çocuğuna mont ve bot alamayan aileler,torununun geleceğinden kaygılanan dede,odun kömür alamayan evin reisi,çocukları için gelecek kaygısı yaşayan ebeveyn, açlık ve yoksulluğun pençesine düşmüş bir dolu yurttaş, yaşanmakta olan derin ekonomik krizden etkilenen dar gelirli, alt gelir grubu ve onların çektiği büyük sıkıntı.Onlar arda kalan. Geride kalan değişmeyen!

Tüm dünyanın sevgisini ve saygısını kazanmış devrimci lider, Mustafa Kemal Atatürk önderliğinde kurulan Cumhuriyet’in önemli kazanımları;

Hiçbir şekilde engel olunamaz ve sınırlandırılamaz olan yaşama hakkı yasalar ile koruma altına alınmıştır.

Tüm vatandaşların hangi statüde olursa olsun sağlık hizmetinden yararlanma hakkı anayasa ile güvence altına alınmıştır.

Tüm yurttaşların eşit şartlarda eğitim almasını sağlayan haklarla toplumsal bilincin önü açılmıştır.

Kadının erkekler ile eşit şartlarda toplumsal yaşama katılmasını sağlayan seçme ve seçilme hakkı tanınmıştır.

İnsanların hangi düşünceye sahip olursa olsun fikirlerini özgürce dile getirebilmesini güvence altına alıp, toplantı ve yürüyüş yapabilme özgürlüğü getirilmiştir.

Türkiye’de yaşayan tüm vatandaşların inançlar konusunda serbest olduğu, din özgürlüğünün en önemli güvencesi, tüm inançlara ortak uzaklıkta olan koruyucu görevdeki laik bir yönetim sistemi oluşturulmuştur.

Halkın özel hayatına ve aile hayatına saygı gösterilmesi yasalarla güvence altına alınmıştır.

Hiç ayrım yapmadan kimsenin konutuna izinsiz girilmemesi kanunla güvence altına alınmıştır.

Medya ve basın vasıtasıyla görüş ve düşüncelerini açıklayabilme, yayabilme hakkı tanınması sağlanmıştır.

Mustafa Kemal Atatürk’ün kurduğu ve bizlere emanet ettiği Cumhuriyet akıl, bilim, çağdaşlık, özgürlük, eşitlik, barış, adalet, hukuk, üretim ve demokrasi temelleri üzerine inşa edilen değerler bütünüdür.

Cumhuriyet, bugünkü varlığımızın olduğu gibi geleceğimizin de en önemli teminatıdır.

“Cumhuriyet kimsesizlerin kimsesidir”

Bayram Anu Yazdı…

Devletin Urla’daki temsilcisi, kaymakama karşı büyük bir algı operasyonu yapılıyor. Bir takım çıkar gruplarının elinde bulunan kim olduğu belli olmayan bir site ve ona hizmet eden bir grup tarafından, büyük bir sanal operasyon yapılıyor. Yapılan haberlerden de şu fikri çıkarıyoruz. Bu grup, kaymakam ve ailesinin peşine adam takmış. Her saniyesini, dakikasını kayıt altına alıyor, izliyor. Evet, yanlış duymadınız. Kaymakamı ve ailesini İzliyor…

Urla’ da bu terör grupları dışarıda gizli gizli kuyu kazıyor. Şunu diyebilirim ki internet ortamında taraflar saflarını belirledi. Devletin Urla’daki temsilcisi Kaymakama olan saldırılar da bunun bir kanıtı.

Bunlar kim?

İçimizdeler, ensemizdeler hatta bazılarını siyasi arenada uzun uzun görüyoruz ve izliyoruz. Bu kripto (saklı) vatan hainleri kendilerini çok iyi gizliyor. Biz onları vatansever, milliyetçi, sağcı, solcu olarak görüyoruz fakat bunların bu ideolojilerle uzaktan yakından ilgisi yok. Buradan milliyetçi, vatansever, Atatürkçü ve gerçek solculara, gerçek sağcılara, gerçek milliyetçilere ve gerçek vatanseverlere seslenmek istiyorum. Bu kripto (saklı) vatan hainlerinin tuzaklarına düşmeyin. Bunların yapmak istediği algı operasyonlarına kanmayın. Kaymakama karşı urla halkını, milletini kışkırtmaya çalışan, milleti birbirine düşürmeye çalışan ve ülkemizde iç karışıklık çıkmasını amaçlayan emperyalist güçlerin oyunlarına kanmayın. Bu kripto vatan hainleri Türkiye’de bir kaos iç karışıklık çıkarmak için var güçleri ile çalışıyor ve şunu söyleyebilirim. Bu ateşin fitilini de Urla’da yakmaya çalışıyorlar.

Neden çünkü Urla’da mağlup oldular…

Çünkü Urla’da yenildiler…

Çünkü Urla’da afişe oldular…

Çünkü Urla’da madara oldular…

Bu terör gruplarının hedefi ve amacı nedir?

Ulu önder Mustafa Kemal Atatürk’ün kurduğu Türkiye Cumhuriyeti Devletini yıkmak. Yok etmek. Kendilerinin emri altında olan, emir eli bir devlet kurup ülkenin coğrafi ve yer altı zenginliklerini ele geçirmek. Kurdukları şirketler ile rahat para kazanmak, İnsanları kapılarında köle yapmak…

Devletine sahip çıkmayan bunların ekmeklerini yağ sürer bal sürer.

Devletine sahip çık.

Tarafımdan yazılan köşe yazısından sonra duydum ki bu terör gruplarının maşaları belli bir  çıkar çetesi tarafından, tarafıma gıyabında HDP’li denilerek iftira atmakta ve mesnetsizce yakıştırmalar yapmaktadırlar.

Devletimizin temsilcisi Urla Kaymakamına yapılan haksız, karalama, aldatıcı, aşağılık iftiralarla dolu haberlerin farkına vararak sahip çıkmam kimi çehreleri kızdırmış ne yapacağını şaşıran bu çete tayfası şaşkınlık içine düşmüştür. Çok değerli Urlalılar; benim nasıl bir kişi ve kişilikte olduğumu sizlere anlatmamım gereğinin olmadığını düşünerek, adıma yapılan  mesnetsiz  karalamalarla karşı karşıya kaldığınızda gereğini yapacağınızdan zerre kadar kuşkum yoktur.  Devletin bir ilçedeki temsilcisine iftira atan kim olursa olsun teröristtir.

Bu ülkeyi borçluyuz, dedelerimizin şehit kanlarıyla kazandıkları ve kurdukları bu devlete, cumhuriyete borcumuz var. Şehit düşen emniyet güçlerine borcumuz var. Babaları anneleri toprağa gömülürken gözyaşları döken şehit çocuklarına, kederli eşlerine, annelerine, babalarına borcumuz var. O şehit çocuklarının toprağa düşen her gözyaşı için bunun hesabını vatan hainleri ve onların maşalarına soramazsak namerdiz… Bir ülke kurtulsun diye canlarını, kanlarını vatan uğruna, devlet uğruna veren. Ağızlarında kelime-i Şehadet kalplerindeki devlet, vatan, millet, iman sevgisi ile şehadet mertebesine yürüyen aziz şehitlerimize borcumuz var.

Onlar kendi canlarını düşünmediler, dediler ki “Devleti devlet yapan kandır, toprak, eğer uğrunda ölen varsa vatandır.”

Devlete sahip çık. Onuruna, şerefine sahip çık, tarihine sahip çık…

Bu algı operasyonunu yapan cripto(saklı) site sahipleri ve onların maşaları yakalanacaklar elbet, devletimiz büyüktür, kudretlidir, eli kulağında yakalandılar yakalanacaklar ve kodesi boyladıklarında içeride düşünmek için bol bol zamanları olacak. “Ben ne yaptım diye”

Ayrıca dikkatimi çeken diğer bir husus ise bu sitenin haberlerinde ismi geçen şahısların, siyasilerin iki-üç gün geçmesine rağmen mensubu bulundukları siyasal toplulukların, sosyal platformlarından, internet sitelerinden, ardı ardına bir düzüne verilen bu düzmece mesnetsiz yalan haberler için herhangi bir açıklama yapmamaları da oldukça düşündürücü değil mi? Bu kadar toy olacağınızı da hiç düşünmemiştim. ilerleyen günlerde durum değişir mi yoksa saflar keskinleşecek mi bakıp göreceğiz…

Bunu neden yazıyorum?

Hükümet ile devleti karşı karşıya getirmek için uğraşan bir site ve bu siteye yalan yanlış ve maksatlı bilgi akışı sağlayan Urla’daki  site destekçileri ile bu durumu düzeltmek için herhangi bir girişimde bulunmayan bir kaç kişi olabilir mi?

Fakat başaramayacaksınız. Bizi bölemeyeceksiniz. Kripto(saklı) terör grupları ya da paradan başka yüzü hiç bir şey görmeyen, para kazanmak için her türlü illegal yolu kendine  serbest gören sermaye baronları  afişe oldunuz, yakın zamanda da layık olduğunuz yerde olacaksınız.

YA DEVLET BAŞA YA KUZGUN LEŞE

Cenk Özen yazdı…

Bugün günlerden pazar olması ve havalarında mevsim normallerinin üstünde seyretmesi beni etkisi altına aldı. Eşim ve çocuklarımla beraber bu güzel pazar sabahı evin dışına çıkıp memleketimizin eşsiz güzelliklerinden tabiatında faydalanmaya itti. Soluğu, sabah uyanır uyanmaz arabamıza atladık, dışarıda aldık. Aracımızla yol alırken kahvaltımızı nerede yapabileceğimizin planlarını yaptık. Deniz kenarına mı gidelim yoksa oksijenin fazla olduğu ormanlık bir alanda bulunan bir işletmeye mi gidelim diye oylama yaptık. Ailenin en küçük bireyinden en büyük bireyine kadar istekleri talepleri dinledik. Aile meclisinden ormanlık bir alanda bulunan bir işletmeye gitmek yönünde karar çıktı ve rotamızı bu yöne çevirdik.

Gittiğimiz işletmelerin isimlerini vermeyeceğim. Bu yıl ilk defa kahvaltı yapmak için bir işletmeye gittiğimi de söylemek isterim. Tabi pandemi kuralları ve Koronavirus önlemleri dolayısıyla kalabalık yerlere gitmekten de çekindiğimi de söylemeden geçemeyeceğim.

Aracımızla sabah kahvaltısı veren işletmenin önüne geldiğimizde, ne göreyim! Park etmiş araçlar o kadar fazlaydı ki, bu kadar aracın bırakın yolcularını, sadece şoförleri girse bile o işletmenin kapasitesini aşacağını da düşünmeden edemedim. Aracımı uygun bulduğun bir alana zar zor çektim ve işletmede boş yer olup olmadığına bakmak için aracımızdan indik. İşletmenin içine girdiğimde her masanın tıka basa dolu olduğunu insanların sanki istiflenmişçesine iç içe kahvaltı yaptıklarına şahit olduk. Hemen kendimizi dışarıya attık. Yolumuzun üstünde başka işletmelerde olduğundan dolayı tercihimizi uygun bulduğumuz yerde kullanırız düşüncesiyle aracımızı bıraktığımız yerden alarak yola düştük. Ne yazık ki yaklaşık beş işletme gezdik, tüm işletmeler iğne atsanız yere değmeyecek şekilde… Tabi işletmeler para kazanacak bu onların en büyük hakları lakin biraz sorumluluk almak gerektiğini bilerek durum böyle olunca sağlığımızı da düşünerek evimizin yolunu tuttuk. O işletmeye mi gidelim bu isletmeye mi gidelim derken de 3 saati yolda geçirmişiz. Kahvaltımızı da evde yaptık. Hanımın hazırladığı kahvaltıyı da dünyalara değişmem. Siz siz olun zor günler geçirdiğiniz bu pandemi ortamında dışarıda kahvaltı canınız çekerse bu gibi durumlara hazırlıklı olun derim

Ülkemizde her gün yaklaşık 200 kişi Koronavirus illetinden rahmetli oluyor sanki kimse bunun farkında değil gibi hareket edilmesi beni derinden üzdü. Daha 12 yaş altı çocuklarında aşılanmadıklarını düşünürsek, Dünya Sağlık Örgütü’nden pandeminin kontrol altına alındığı yönünde bir açıklama gelmediğine göre bu öz güven bu sorumsuzluk neyin nesidir. Mutant değiştiren yeni yeni başka kalıplara giren Kovid19 için toplumumuzun her bir fertinin sağ duyulu düşünerek bu kadar uyarılara rağmen sorumsuz kişi ve işletmeleri yetkili mercilere bildirmeye davet ediyorum. Ateş düştüğü yeri yakıyor…

Not: Pandemi kurallarına uyan sorumluluk alan, bu bilinç ile hareket eden isletmeleri ve kişileri tenzih ederim.

Yok, oluştur, eksilmedir

Travmadır, sefalettir psikolojik çöküştür

Kültürel yoksulluktur

Kaybolan yarınlardır

Sevgisizliktir, çaresizliktir

Umutsuzluktur…

Dünyanın herhangi bir yerinde yaşayan sıradan birine sorulsa hiç tereddütsüz / şüphesiz bütün savaşlara karşı barış yanlısı olduğunu net bir dille ifade ederdi…

Tüm insanlığın aynı anlayışla karşı olduğu savaşlar/şiddet konusu bu kadar tartışmaya kapalı olarak kat’i şekilde kararlılıkla vurgulanmakla beraber, dünya ölçeğinde anlamsız kaos ve yıkımlara sebep olan savaş ve şiddetle ilgili bazı bilgileri üzülerek de olsa paylaşalım…

Uzmanlar dünya genelinde Şiddet / savaşların küresel ekonomi üzerindeki etkilerini hesaplamışlar. Şiddetin doğrudan ve dolaylı olarak, farklı etkenler de dâhil olmak üzere 14,3 trilyon dolara mal olduğu, bu rakam sadece savaşın bedelini değil terörizm, cinayet ve şiddet dolu suç olaylarını da içeriyor. Bütün dünya ülkelerinin savunma sanayiine  bir yıllık harcadığı para miktarının yaklaşık 1,9 trilyon dolar olduğu  tahmin ediliyor…

Toplamda 16, 2 trilyon dolar gibi bir rakam bu anlamsızlık içerisinde kaybolup gidiyor…

Dünyada silahlanmak için harcanan para ile 7 milyar insana sağlık ve eğitim hizmetleri ömür boyu ücretsiz sağlanabilir.

Devam edelim,

2020 senesinde hazırlanan raporda (Heidelberxg Uluslararası Çatışma Araştırmaları Enstitüsü) Son bir yılda dünya genelinde 21 savaş yaşandı. Ülkeler, etnik ve siyasi gruplar arasındaki silahlı çatışmaların toplam sayısı ise 220 olarak belirtilmiş…

Başka bir çalışmaya göre beş yılda, 10 ülkede, sadece beş yaşının altında olmak kaydıyla en az 870 bin çocuğun hayatını kaybettiği tahmin ediliyor…

Görüldüğü gibi dünyanın en güçlü ekonomisine sahip ABD’nin milli gelirine yakın sırasıyla, Çin, Japonya, Almanya, İngiltere ve Fransa’nın milli gelirlerinden kat be kat büyük ekonomik değeri olan bu devasa bütçenin hangi amaca hizmet ettiği hiç bir türlü anlaşılamayan savaş/şiddet odaklı menfur olaylarda yitip gittiği acı bir gerçek…

Birleşmiş Miller (BM) Dünya Gıda ve Tarım Örgütü FAO’nun son raporuna göre dünya üzerinde 821 milyon insan açlık çekiyor. Bir başka ifadeyle yeryüzündeki her dokuz insandan biri açlıkla mücadele ediyor.

Tüm dünyada İnsani değerler içinde yaşama / barınma hakkını önceleyen ve garanti altına alan politikalar geliştirilmesi gerekiyorken nasıl oluyor da,

Manasız savaş, terör ve şiddet odaklı olaylar sergileniyor…

İnsanlığın / insanın yok edildiği noktada kimlerin hangi ticari kaygıları öngörülüyor?

Sadece yaşamak için araç olan kıymetli kâğıtların insan hayatından daha değerli olduğumu düşünülüyor?

Ülkelerin savunma sanayi ve askeri harcamaları, yarınlarımızı emanet edeceğimiz 100 binlerce çocuğun hayatından öncelikli ve daha önemli oluyor…

İnsan hayatı hiçbir durumda hiç şeyle ölçülemez…

Ve asla kirli oyunlara alet edilemesin izin verilemez…

“İnsanların üzerinde kurgulanan bu emperyal oyunu bir an önce bozmak ve dünyanın her yerinde din dil ırk sınıf tarifi yapmadan koşulsuz ‘barışı’ ilke söz belirleyerek bu makûs talihi bozup eşit /  kardeşçe yaşamanın yollarını bulmak suretiyle siyasi / ekonomik ve askeri güç gibi parametreleri insanlık adına önemsiz gerekirse yok sayarak bir algoritma oluşturmak zorunlu / ortak payda olmalıdır ”…

Geç olmadan tüm dünyada zulme karşı birlik, beraberlik ve kararlılıkla  “kalıcı barış “tesis edilmeli…

Bütün dünya silahlanmadan acil vazgeçip eşitlikçi ve sosyal adalete uygun ayrıştırmadan uzak insanı merkeze alan doğru ekonomik yönlendirmelerle akılcı çözümler üretebilmeli…

Sorumlu / sorunlu olan kimler mi ?

Tabii ki,

Dünyayı yöneten, sadece kendi çıkarlarını düşünüp duygusuz bir aygıta dönüşen süper güçler / işbirlikçileri ve bu adaletsiz düzene karşı mücadele etmeden boyun eğip teslim olmayı zorunluluk gibi gören diğerleri…

Ütopya, gerçekleştirilmesi çok zor zihinde tasarlanan hayali ama mükemmel siyasi yönetim diye tanımlansa da…

Üstat der ki;

“hayal gücünü kaybeden toplum yarınsızdır.”