Siyaset bir yandan idare etme sanatı, diğer yandan toplumda çatışan menfaatleri uzlaştırma sanatı olarak, kolektif kararları alma ve uygulamayı hedefler.

Siyasi partiler iktidar olmaya da iktidara ortak olmaya yönelik mücadele sürecinde, amaçlarına kısa sürede ulaşmalarını sağlayacak politikalar /söylemler üretip geliştirirler. Daha fazla seçmen kitlesini etkilemek için siyasi stratejiler oluştururlar. Partilerin bir takım konularda ürettikleri politikaların ve vaatlerin gerçek hayatta tam anlamıyla bir karşılığının olması gereklidir.

Kısaca, ayakları yere basan -gerçekçi -pratikte uygulanabilir politikalarla olumlu netice almak mümkün Olabilir…

Hayatımızı idame ettiğimiz sokak, mahalle ve ilçelerde karşılaştığımız sorunları tespit edip, aynı zamanda yerelde farklı kesim ve kuruluşları bir araya getirerek sorunların çözümüne yönelik girişimlerde bulunacak süreci başlatıp / örgütlemek nihai hedef olmalıdır…

Yaşamımızla ilgili herhangi bir konuda, mevcut sorunları saptamak ve bu problemlere çözüm olabilmek adına projeler üreten kar amacı gütmeyen kurumsal kimliğe sahip olan Sivil toplum kuruluşları, Meslek odaları, Muhtarlar ve Kanaat önderleri ile paydaş bir anlayışla hareket etmenin son derece önemli / gerekli olduğu bilinmelidir…

Siyasi aktör, yerelde ve genelde kişisel çıkar ve menfaatler doğrulttuğun da değil, halkı önceleyerek toplum yararını gözetmek suretiyle olası sorunları belirleyip, akılcı çözümler önererek, imkânlar dâhilinde kolektif görüş ve çalışmalar ışığında üretilen projeleri hayata geçirmeye yönelik çalışmaların bütününe hâkim olmayı, bu görüş / düşünceleri halkla buluşturup güvenilirlik ölçeğinde onay almayı geleceğe dair hedefler koymayı öncelikli ve asli görev olarak görmelidir…

Amaca yönelik nihai sonuç alabilmek için başka türlü bir bakış acısı ile hareket etmenin netice alma noktasında çok da mümkün olmadığını söylersek yanılmış olmayız…

“Amaç, ona varmak için yürüdüğün yoldur. Bugün attığın her adım, senin yarınki yaşamındır”

“OKUMAK”

Kimlik; bir bireyin yalnızca ona özgü tutumlarından, duygularından, algılarından, değerlerinden ve davranışlarından ibaret olan, kendisi hakkındaki görüştür. Okumak,  düşünceleri olgunlaştırır. Özgüveni arttırır. Hayata farklı açılardan bakmamıza yardımcı olur. Dünyayı daha güzel görmemizi sağlar. Bilgi dağarcığımızı ve kelime hazinemizi zenginleştirir. Anlama gücümüzü ve sorgulama yeteneğimizi geliştirir. Diye değerlendirir işin uzmanları…

Okuma, sadece kitap okumak gibi algılanmamalı; sorgulamak, sonuç çıkarmak, yön vermek, tavır koymak, düşünce / eylem konularında yaşama dair karşılık bulmak anlamı taşır.

Sorgulamak. Derinlemesine sorgulamak. Hem kendimizden, hem kendi dışımızdaki olay ve olgulardan haberdar olmayı kolaylaştırır. Ne var ki yaşam sadece haberdar olmaktan ibaret değildir, bir amaca bağlanmaktır; olayları önce anlamak, sonra yorumlamak gerekir ki, sevgilerimiz, nefretlerimiz, kabullerimiz, retlerimiz, isyanlarımız, yani bizi biz yapan yoğun duygu ve düşüncelerimiz rafine edilerek menfi / müspet anlamda davranışlarımıza ışık tutabilecek olgunluğa ulaşabilsin.

İnsanların toplumsal ve bireysel ölçümleme yapıp geleceği(ni) şekillendirmek istemesi çok doğal bir davranış değil midir?

Öyleyse bu düşünceden hareketle; Kendini okuma. Hayatı okuma. Siyaseti okuma. Toplumu okuma ve benzerleri gibi, yaşamın içinde temelde en zor kavrama / çözümleme yapılabilecek bu konular üzerinden insanlar sosyal hayat içinde konumlandığı yer ve kodlamaları oluşturur.

Günün sonunda olgunluğa erişmiş her birey yapılan  “muhtelif okumalar” sayesinde toplumsal anlamda belli bir yere aidiyet hisseder. Hayatın akışına yönelik olumlu /olumsuz ne varsa aslında bize ait kararların toplamıdır.

Özenle kaliteli bir yaşam hedeflenen bu dünyada yaptığımız tercihler ve aldığımız kararların hiç kimse tarafından hayal kırıklığına uğranmasına sebep olmadan yanılmamak / yanıltılmamak mutlak temennimiz olmalı.

“İlk önce bedenin ve ruhun dimdik olmak üzere kendin inşa etmelisin.”

Friedrich Nietzsche

Yazan Bayram Anu