Mükemmel bir birey ancak mükemmel bir toplum içerisinde yetiştirilebilir. Eğer kişi sadece kendisi için çalışırsa ünlü bir bilim adamı, büyük bir düşünür, çok iyi bir şair, değerli bir müzisyen olabilir. Ama asla mükemmel bir insan olamaz. Tarih ancak ortak çıkarlar için çalışmış insanların yüceliğini kabul eder. En mutlu insan en fazla sayıda insanı mutlu eden insandır…

Alman Filozof Karl Heinrich Marx böyle buyurmuş. Öyleyse, Marx’a ait bu düşüncenin pratikte karşılığını değerlendirmeye çalışalım…

Toplum ortalaması birey yıllarca sabırla çalışarak, mücadeleyle konumlandığı makam itibarıyla binlerce personele, trilyonlarla ölçülen bütçeye yön veriyor olabilir…

Bütün dünyada tanınan çok önemli biri, etkin bir STK da yönetici, siyasi bir partinin en üst kademesinde idareci olabilir… Çok uluslu bir şirkette Ceo olarak yetkilerle donatılmış elitlerden olabilir…

Ya da ilçenin kaderine yön veren seçilmiş Başkan olabilir…

Gelinen son noktada içinden var olduğun toplum ile arandaki fark uçurumla tarif edilebilir.

Mükemmel toplum oluşturmaya adanmış idealist öncü liderler; Şahsi ikbal peşinde koşarak pozisyon almazlar, kısa vade hesaplarla toplumu kamplara bölmezler, yalan dolan riya bilmezler, çıktıkları yolda adam eksiltmezler, haksızlığa karşı aksiyon almaktan geri durmazlar, dürüst olmaktan asla ödün vermezler…

Kısaca toplumsal iyileştirme ve eşitleme şiarıyla yaşamak zor zanaat! Hele ki siyaset yapmak iki kere zor…

Son söz

İsimlerinin önünde Başkan, Müdür, Ceo gibi ünvan olanlar, toplumun mutluluğu için mi çalışıyorlar, yoksa sadece kendi ikballeri için mi?

İmamoğlu, başarıya mahkum lider…Başka türlüsü de mümkün değil! 1970′ de Trabzon’un Akçaabat ilçesine bağlı Cevizli köyünde doğdu.Trabzon Lisesinden mezun olduktan sonra İstanbul Üniversitesi İşletme Fakültesi İşletme bölümünü bitirdi. İstanbul Üniversitesinde işletme anabilim dalında yüksek lisans eğitimini tamamladı. Evli üç çocuk babası.

İmamoğlu, 2009’da CHP Beylikdüzü ilçe başkanı seçildi. 2010 Anayasa referandumunda  İstanbul’da yüzde 54’le “hayır” çıkan tek ilçe Beylikdüzü oldu. 2011 Genel seçimlerinde ise ilçede en fazla oyu CHP aldı. İmamoğlu,18 Mart 2012 ilçe kongresinde yeniden ilçe başkanı seçildi. İmamoğlu, 2014’de önceki seçimde yüzde 30 olan oy oranını yüzde 50,8’e çıkararak Beylikdüzü Belediye Başkanı oldu. Cumhuriyet Halk Partisi’nden İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanı olarak 17 Nisan 2019 tarihinde seçimi kazansa da, AK Parti’nin itirazıyla 23 Haziran 2019′ da yenilenen seçimi daha büyük halk desteğiyle ikinci kez kazanan İmamoğlu, İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanı olarak görevinin başındadır…

İmamoğlu, çok başarılı siyasi hayatını sadece Türkiye değil dünya ölçeğinde marka Şehir İstanbul’a yaptığı hizmetlerle taçlandırmaktadır.

Ekrem Başkan, toplumun bütün kesimlerini kucaklayarak, bölge, sınıf, dil, din ve etnisite farkı gözetmeden izlediği eşitlikçi politikalarla halkın yoğun sevgini kazanmıştır. İmamoğlu, elde ettiği başarı serisiyle halkta umudun diğer adı olmuştur. Yaklaşık çeyrek asırdır ülkeyi yönetmeye çalışan siyasi anlayışı değiştirebilecek tek liderin İmamoğlu olduğunu söylersek yanılmış olmayız… Yenilmeden tüm rakiplerini siyasette oyun dışı bırakan Ekrem Başkan’ ın nihai hedefe ulaşması için aşması gereken son bir eşik kaldı. O da, başarı dolu siyasi hikayesine  İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığı seçimiyle yeni bir galibiyet daha eklemek…

İmamoğlu, her zaman olduğu gibi yine başarılı olacaktır…
İnanıyorum!
Çünkü halkın umudu olması. O nu başarıya mahkum kılıyor!

Özdil’ in yorumuyla bitirelim…
“Yüreğimizdeki cam kırıklarının toplamıdır Ekrem İmamoğlu. O bizim oylarımıza sahip çıktı, bizim de ona sahip çıkmak boynumuzun borcudur… Yetişin derse koşacağız, eksiğiz derse çoğaltacağız, taşıyın derse omuz vereceğiz. Asla yalnız bırakmayacağız.”

Sosyal Demokratlar…

Cumhuriyet Halk Partililer…

Önceki dönem ya da bugün sizlere bahşedilen emanet koltuklar, geleceğe özgü kariyer planınız Atatürk’ün kurduğu CHP’nin kurumsal kimliğinden daha mı önemli?

Asla olmamalı…

CHP’nin kurumsal kimliği, bütün kişisel hırs ve ikballerin üzerinde olmalı…

Urla’da bir süre önce yapılan delege seçimlerinin ardından tek adaylı ilçe kongresi gerçekleşti. Olağan kongre’de örgüt tarafından görevlendirilen başkan Av. Pelin Karasakal ve elimine ederek, özenle seçtiği çalışma arkadaşlarını kutluyorum. Devrimlerin partisi CHP’de değişimin süreklilik arz ettiği bilinmekte…Halka hizmet etme noktasında demokratik seçimle bayrağı devralan Sn. Karasakal ve yönetiminin parti kurumsal kimliğini önceleyerek CHP’yi daha başarılı kılmak için özveri ile çalışacağını tahayyül ediyorum. Siyasette kişiler gelip geçici yani dönemsel…Örgüt, başarı halinde arşa çıkardığını, olası başarısızlıkta müsamaha göstermeden açtığı krediye son vermekte pek mahirdir…

Tabii kongrelerde!

Kuytu köşelerde veya klikleşen gizli toplantılarda değil!

Meselemize gelelim…

Günümüz koşullarında bütün siyasi paydaşlar, eleştiri hakkını cepte saklı tutarak, parti içi meseleleri ilerde açılmak üzere fiyonk atılmış bir kutu ile rafa kaldırmalı. Önümüzdeki yerel seçimleri merkeze alarak hep birlikte mücadele etmeyi görev bilmeli…Demem o ki, gün iç hesaplaşma günü olmadığı

gibi, partiliyi kamplaştırarak ötekileştirme günü değildir

gün Urla ve İzmir yerel seçimlerinde CHP’yi başarıya taşıyacak çalışmalara birlik ve beraberlik içinde omuz verme günüdür…

Başka türlüsü de mümkün değil.

Son olarak, yeni ilçe başkanı ve yöneticilere yüklenen misyon, yerel seçimlerde mutlak başarı sağlayabilmek adına ayrışmadan uzak, toplumsal barışın egemen olduğu bir siyasal iklime alan açmak olmalı…

Sezen Aksu’nun beş yıl evvel söylediği şarkıya kimsenin muhalefet etmek aklına bile gelmemiş ki…Yeni klip çekilince gecikmeli de olsa bazılarının aklına geliyor; Sanatçı “yetmez ama evetçi “ erk in dönemsel yol arkadaşı minik serçe, muhtelif çevreler tarafından alabildiğince eleştiriliyor.

Sedef Kabaş, en iyi okullarda eğitim almış yüksek lisanslı, Doktoralı üniversitede öğretim üyesi çağdaş, ilerici, Atatürkçü Cumhuriyetçi, aydın ve örnek bir türk kadını.Gazeteci, programcı, sunucu, haberci, yorumcu kişiliği sebebiyle sürekli ekranda gördüğümüz son derece deneyimli işinde başarılı biri …Manidar bir atasözüne gündemi feda ediyor fakat her demokrasiye inanan birey gibi şahsen seçilerek göreve gelmiş herhangi bir yönetici için kullandığı dilin doğru olduğunu söyleyemem ! Sedef Hanımın.

Uzun süre rafta bekletilmiş bir konu üzerinden Sezen Aksu’yu
eleştirmek Aksu’nun yıllara dayanan sanatçı kimliğinden hiçbir şey eksiltmez, Sezenciler ve diğerleri gibi anlamsız ve suni günlük kamplaşmalar ülkeye hiç bir şey kazandırmaz . Zaman kaybından başka !

Sedef Kabaş gibi deneyimli ve donanımlı bir gazeteci tarafından sarf edilen asla doğru bulmadığımız atasözü üzerinden hukukçulara göre uygunsuz bir şekilde tutuklanması da hukuk ve adalet konusunda topluma artı bir şey katmaz.
Aksine eksiltir !

Demem o ki ; Sezen Aksu üzerinden geç kalmış zorlama yorumla bir bardak suda kıyamet kopartmak sanat ve sanatçıyı tekrar tarif etmeye kapı aralamaz…
Sedef Kabaş gibi bir değerin sarf ettiği söz neticesinde tekrar tartışmaya açılan hukuk ve adalet konusunda reform hayata geçmez…

Neticede Sezen Aksu ve Sedef Kabaş çevresinde oluşturulan suni gündem en fazla 10 gün içinde yerini başka başka gündemlere bırakacak .

Peki geride ne kalacak?

Ne mi kalacak ?

Elektrik faturasını ödeyemeyen baba,
Tenceremi nasıl kaynatayım diyen anne,çocuğuna mont ve bot alamayan aileler,torununun geleceğinden kaygılanan dede,odun kömür alamayan evin reisi,çocukları için gelecek kaygısı yaşayan ebeveyn, açlık ve yoksulluğun pençesine düşmüş bir dolu yurttaş, yaşanmakta olan derin ekonomik krizden etkilenen dar gelirli, alt gelir grubu ve onların çektiği büyük sıkıntı.Onlar arda kalan. Geride kalan değişmeyen!

Ülkemizde asgari ücretli zorunlu çalışan sayısı 6-7 milyon olarak öngörülüyor. Bu emekçilerin hangi şart ve koşulda hayatlarını idame etmek zorunda olduğu bilinen acı bir gerçektir.

Peki… Milyonlarca insanın bu kadar derin bir açmaza mahkûm edilmesine neden sessiz kalınır? Sosyal devlet ile çalışanlara layık görülen ücret arasındaki bu tezatlık nasıl anlatılır? Anlayabilen varsa… Bana da anlatsın! Vatandaşlar arasındaki gelir dağılımı eşitsizliği ve yoksul ile varsıl arasındaki makasın ne kadar açıldığını yazmama gerek bile yok…

Asgari ücretli milyonlarca kişinin yaşam standarttı neye göre, kimler tarafından hangi şartta belirleniyor? Bakalım! Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığının tespit ettiği bir üyenin Başkan olduğu, işçi, işveren ve hükümeti temsil eden 5’er kişiden oluşan toplamda 15 kişi belirliyor. Ücretin tespitinde önemli unsur Türkiye İstatistik Kurumu’nun açıkladığı bir işçinin aylık gıda harcaması ve Türkiye’deki enflasyon ve pazar fiyatları… Dört kişilik bir ailenin, gıda harcaması ile birlikte giyim, konut kira, elektrik, su, yakıt, ulaşım, eğitim, sağlık ve benzeri ihtiyaçlar için yapılması zorunlu aylık toplam tutarın(yoksulluk sınırı)10.395 TL olduğu düşünüldüğünde… Asgari Ücreti belirleyiciler, doğru ve iyileştirici kararlar veriyor olmanın haklı gururunu yaşayabiliyor mu? Vicdan ve iç huzur noktasında!

Konu genel olarak sınıfsal bir olgu, fakat bu işin sağcısı solcusu, milliyetçisi, liberali olmaz, ben böyle düşünürüm… Buradan kimse siyasi bir rant devşirmeye çalışmasın, çünkü insanların yaşama, barınma, beslenme gibi temel ihtiyaçları söz konusu ise herkesin ortak paydada birleşmek gibi insani görevi olmalı…

Ülkede bilindiği üzere derin bir ekonomik kriz yaşanıyor. Yüksek enflasyonla beraber alım gücünde büyük sıkıntı yaşanmakta, bu sebeple Asgari Ücret tespitiyle ilgili emekçilerin müreffeh bir hayat sürebileceği amasız, nedensiz, bahanesiz insanca yaşama uygun, düzenleme yapılmalı… Kesinlikle!

Yoksulluk sınırının 10.395 TL açlık sınırının 3.191 TL olduğu bir noktada belirlenmesi gereken yüksek asgari ücretin, işveren ve kamuda oluşturacağı maddi yükün gerçekliği, milyonlarca işçinin refah içinde mutlu yaşam sürmesinden daha önemli ve değerli değildir. Önemli olan 15 temsilcinin oluşturduğu bu grup, kendi maaşlarının asgari ücrete katbekat orantısızlığını irdelenmeye sebep olmadan düşük ücretli ile “empati kurarak” karar alabilmeleridir.

Aksi halde asgari ücretli haklı sorgulama yaparak eleştirme konusunda pek mahirdir…

Tüm dünyanın sevgisini ve saygısını kazanmış devrimci lider, Mustafa Kemal Atatürk önderliğinde kurulan Cumhuriyet’in önemli kazanımları;

Hiçbir şekilde engel olunamaz ve sınırlandırılamaz olan yaşama hakkı yasalar ile koruma altına alınmıştır.

Tüm vatandaşların hangi statüde olursa olsun sağlık hizmetinden yararlanma hakkı anayasa ile güvence altına alınmıştır.

Tüm yurttaşların eşit şartlarda eğitim almasını sağlayan haklarla toplumsal bilincin önü açılmıştır.

Kadının erkekler ile eşit şartlarda toplumsal yaşama katılmasını sağlayan seçme ve seçilme hakkı tanınmıştır.

İnsanların hangi düşünceye sahip olursa olsun fikirlerini özgürce dile getirebilmesini güvence altına alıp, toplantı ve yürüyüş yapabilme özgürlüğü getirilmiştir.

Türkiye’de yaşayan tüm vatandaşların inançlar konusunda serbest olduğu, din özgürlüğünün en önemli güvencesi, tüm inançlara ortak uzaklıkta olan koruyucu görevdeki laik bir yönetim sistemi oluşturulmuştur.

Halkın özel hayatına ve aile hayatına saygı gösterilmesi yasalarla güvence altına alınmıştır.

Hiç ayrım yapmadan kimsenin konutuna izinsiz girilmemesi kanunla güvence altına alınmıştır.

Medya ve basın vasıtasıyla görüş ve düşüncelerini açıklayabilme, yayabilme hakkı tanınması sağlanmıştır.

Mustafa Kemal Atatürk’ün kurduğu ve bizlere emanet ettiği Cumhuriyet akıl, bilim, çağdaşlık, özgürlük, eşitlik, barış, adalet, hukuk, üretim ve demokrasi temelleri üzerine inşa edilen değerler bütünüdür.

Cumhuriyet, bugünkü varlığımızın olduğu gibi geleceğimizin de en önemli teminatıdır.

“Cumhuriyet kimsesizlerin kimsesidir”

Bayram Anu Yazdı…

Özür dilemenin kişilere özgü çok kıymetli ve telafisi içinde barınan asil bir davranış olduğu tartışma götürmez bir konudur… Sadece bireylere özeldir, yanılma… Hata yapma… Özür / af olgusu…

Ülke yönetme noktasında yetki  / sorumluluk sahibi hükümet ile vatandaş arasında bu tür ilişki kurulma ihtimali anlamsız ve olmamalı. Çünkü yapılan yanlış ise çok derin hüsranlara ve telafisi mümkün olmayan çözümsüzlüklere yol açabileceği için dönüp halka özür dilerim affedin demek asla kabul edilebilir bir davranış değildir…

Yaklaşık on dokuz yıldır ülkemizi aralıksız yönetme sorumluluğu taşıyıp hükümet eden Adalet ve Kalkınma Partisinin bu uzun sürede nelere imza attığını gerçekçi rakamlar ve veriler ışığında ortaya koymaya çalışalım kısaca…

-2002’de 1,67 olan dolar/TL kuru, bugün 8,75 seviyelerinde.

-2002 yılında Türkiye’de işsizlik oranı yüzde 9,8’di. bugün ise 13,7 açıklandı.

Disk-Ar geniş tanımlı işsizlik oranının yüzde 27,3 olduğunu hesapladı.

– 2002’de işsiz sayısı 2 milyon 689 bindi. 2020’de dar tanımlı işsiz sayısı 4 milyon 227 oldu.

-Türkiye’de milli gelire oranla cari açık 2002’de yüzde 0,3 iken, 2020’de IMF bu oranın yüzde 3,7 olmasını öngörüldü.

-Hazine ve Maliye Bakanlığı verilerine göre 2002’de 129,6 milyar olan Türkiye’nin brüt dış borç stoku, 2020’ sonu itibarıyla 421,8 milyar dolar.

-2002 yılında nüfusun en zengin yüzde 10’luk kesimi servetin yüzde 67,7’sine sahipti. 2020 yılında bu oran yüzde 81,2’ye yükseldi.

-Vergi geliri 2002 yılında 61,6 milyardan 2020 de 674 milyar yükselmiş vatandaştan toplanan vergi miktarı 11 kat artmıştır.

-1950-2002 döneminde 52 yılda toplam cari açık 43,7 milyar dolar, 2002-2020 döneminde toplam cari açık 570 milyar dolar oldu.

-Üç ayrı kurum tarafından yapılan açıklamaların örtüşmediği 128 milyar doların akıbeti de meçhul…

-2002 yılında toplam karşılıksız çek tutarı 2,2 milyar TL. 2020 yılında 12,5 kat artarak 27,3 milyar TL’ye çıktı.

-2002 yılında icralardaki dosya sayısı 8,6 milyon 2020 yılı sonunda dosya sayısı 21 milyonu geçti.

-Basın özgürlüğü sıralamasında 2002 yılında 99. sıradayken 2020 yılında 58 sıra gerileyerek 157. sıraya indik.

-2002 yılında hukukun üstünlüğü sıralamasında ülkemiz 83. sırada yer alıyordu. 2020 yılında 38 sıra gerileyerek 121 sıraya indik.

-2002 den bu güne eğitim sisteminde 16 kez değişikliğe gidildi. Bu gün 137 ülke içerisinde eğitim kalitesi bakımından 99 sıradayız.

-Sağlık hizmetlerinde ise 195 ülke arasında 81. sıradayız. Bu üzücü liste böyle uzayıp gider…

Güzel ülkemde yaklaşık 20 yıla varan yönetim anlayışına paralel memleketimin nereden nereye geldiğini gerçek verilere dayanarak öncelikli görülen konuları ele alarak anlatılmaya çalışıldı.

Anladığımız yerden kendimize sorularla devam edelim…

Erk kim?

Güçlü kim?

Kabahatli kim?

Gerçek borçlu kim?

Gelecekten alacaklı kim?

Yarınlarımızın angajmanı kim?

Eğer bir dolu olumsuzluğun üzerine toplumsal umutsuzluk da ekleniyorsa…

Elbette “BİZ “ !

Ve yanlış TERCİHLERİMİZ…

Peki…

Yaşanabilir bir geleceği inşa edebilecek olan kim?

Evet, yine BİZ…

Öyleyse;

Yapılan saptamaların ışığında gelinen noktada yönetenler “af etmek ya da özür dilemekle ilgili “bir tasarrufu düşünüp değerlendirme yapma lüksüne sahip olmamalı…

Herkes etraflıca düşünüp duracağı yeri kendi ölçeğinde analitik bakış açısıyla geleceğe ait umutları tazeleyerek yapılacak her hamleyi yarınlara atılacak adımlar olarak görmeli…

Doğru rota belirlemek için İyi bir okuma yapmalı…

Bugün  “alınacak kararların ve siyasi tavrın “geleceğimizi şekillendireceği önemle bilinmeli…

“Yarın bu günden beslenir “

Sözüne yüklediğimiz derin siyasi düşünceyle;

“özür / af dileme koşullarının oluşamayacağı  zamanı  çerçeveye alma imkanımız olmadığına göre hayati  önem taşıyan bu konuları,  bireyin terazisinde ölçümleyip değerlendirdikten sonra geleceği şekillendirme noktasında kavrayıp kendi bağımsız hür iradesiyle düşünüp “siyasi “ anlamda değişimin doğru  karar olacağını temenni etmek en demokrat davranış  olmaz mı”…

Okullarda uzun süre alınan eğitimden sonra öğretmenin yaptığı sınav ile mutlak sonucun somut bir hal aldığını biliyoruz. Peki yerel yönetimler için nasıl bir değerlendirmeden bahsedilebilir?

Belediyelerde öğretmen konumunda olan iradenin halk olduğu düşünülebilir. Başkanın yaptığı hizmetleri sadece seçmen ve halk değerlendirir. Bu durumda belediye başkanının sınavı da halkın önüne konulan sandıklardır. Tartışmasız, irade seçimlerdir.

Seçimle başa gelen kişinin sandık sınavında başarılı olduğu söylenebilirse de başarıda devamlılığın önemi unutulmamalıdır. Bu devamlılık çeşitli hizmet ve icraatlarla kendini gösterir.

Güzel ülkemizin üçüncü büyük şehrinin aydın, çağdaş, ilerici ve Atatürkçü halkından onay alıp yöre insanları için “Daha yaşanabilir bir kent mümkün” diye yola çıkarak başkan olmuş birinin muhtelif eleştirilere, aynı zamanda iltifatlara açık olması beklenir.

Zaten başarılı olmak için eleştirileri önemseyip iltifatları da yüzümüzde bir tebessüm olarak görmek gerekmez mi?

“Başka bir dünya mümkün” söylemini hayata geçirmek isteyen kişinin kendiyle barışık, sıfır ego ve komplekse sahip olması şarttır.

Yönetim bilimi şöyle der; En iyi takımı kuran başarıya mahkûmdur. Eğer bir başarı varsa bütün ekip bu yoldaki taşları birer birer döşemek zorundadır. Oyuncularının tamamına yetki ve sorumluluk eşit dağıtılmalıdır. Başka türlüsü mümkün değildir.

Başarılı olmak kolektif bir anlayış gerektirir. Derslerine  çok iyi çalışmış bir grupta yer alıyorsan hiçbir sınavdan korkmana gerek kalmaz.

Büyükşehir belediye Başkanımız sayın Tunç  Soyer’in büyük bir vefa örneği göstererek  Urla’mıza  yapmış olduğu hizmetlerin bütün yöre sakinleri  gibi çok kıymetli olduğunu düşünüyorum.

Dünyayı sarsan insanlığı tehdit eden ekonomik ve sağlık koşullarında yerelde hizmetleri aksatmayıp Urla’mıza gerekli önemi gösteren Büyükşehir Belediye Başkanımız Tunç Soyer’e bu denli vefakâr tutum sergilediği için tüm Urla halkı adına teşekkürü borç bilirim. Yaşamsal anlamda toplumun bütün kesimlerini olumsuz etki altına alan ve halkı

mutsuz ,sahipsiz, çaresiz ,umutsuz kalma noktasında bırakan pandemi sürecinde yurttaşlara el uzatan çözümler sunan sıcak ilgisini asla esirgemeyen Büyük Şehir Belediyesi  iyi ki  varsın.

Yaşadığımız talihsiz deprem felaketi İzmir’imizde birçok yurttaşımızın vefatı ve yaralanmasına yol açmıştır. İnsanlarımızın çaresizliğine yerel yönetim noktasında çözümler üretmiş yaraların sarılmasında öncü rol oynamıştır.

Normal dönemlerde çalışmalar yapmak çözümler üretmek zaten her belediyenin rutinidir. Olağanüstü zor zamanlarda toplumun çeşitli katmanlarını hiç ayırt etmeden, ötekileştirmeden çözüm odaklı olmak takdire şayan bir davranıştır.

Burada yazılamayacak kadar çok çalışmalar yapmış bir dolu hizmetlere imza atmış olan Büyük Şehir Belediye Başkanımıza minnettarız…

Teşekkürler TUNÇ BAŞKAN !

Henry Wadsworth Longfellow şöyle der: “Üstelemek başarının temel unsurudur. Kapıyı yeterince uzun süre ve yüksek sesle çalarsanız, birilerini uyandıracağınızdan emin olabilirsiniz.”

Kısaca bugün ısrarla yaptıklarından şüphe etmiyorsan yarınlar için kaygılanmaya hiç gerek yoktur.

Başkan ise herhangi bir organizasyon veya oluşumun başındaki yöneticiye denir. Genellikle başkanlar, seçimle görev başına gelirler. Özel durumlarda atama ile bir kurumun başına başkan getirildikleri de görülmektedir. Başkan olan bir kişide liderlik vasfının da bulunması beklenir.

Eğer bir yerin başındaysanız. Sadece bireysel başarılarınız hiçbir şeye yetmez, kifayetsiz kalır. Toplumun bir adım önünden yürüyorsanız başarıya mahkum olduğunuzu asla unutmamanız gerekir. Çünkü toplumsal sorumluluk bunu emreder. Tarih boyunca alışılagelmiş bir durumdur bu. Bireylerin yaptıklarının toplamı kendi paye hak edişlerini belirleyip adlarının önüne belli sıfatları koyup öyle anılmasını sağlamıştır.

Her birey kendince hayaller kurup hayatta yol alırken hedefine koymuş olduğu amaç için yaşar. Bu, çok doğal ve gerçekçi bir durumdur. Zaten amaçsız yaşamak pek de mümkün değildir. Yeter ki koyulan hedef için her şey mübah mantığında hareket edilmesin, amaç reel olsun, çap ve kalibresinin birkaç level üzerinde olmasın. Öngörülen her hedef farklı bir çalışma gerektirir. Sonuçta kişileri bir yerlere taşıyacak konuların kendi içerisinde farklı örgütlenme modeli olduğu bilinmektedir. Tırmanmayı sağlayan olgular kendi içerisinde farklı karakterler barındırır ve konjonktüreldir.

Hedefe ulaşan yolda ilerlerken unutulmaması gereken bir şey vardır: “Bugün dünden, yarın da bugünden beslenir.” Dün ne yapmışsanız eğer hayata ve hedeflere dair, bugünkü konumunuz odur. Bugün neler yapıyorsanız gelecekteki ikbalinizi o belirleyecektir. Bilindiği gibi bu toplum iyi bir hafızaya ve sağlam bir belleğe sahiptir. Yöneten kişileri çok sıkı irdeler ve görev verip vermeme noktasında muazzam düzeyde özenli ve seçicidir.

Sırça köşk misali ödenmiş birçok bedel, yürünmüş bi dolu dolambaçlı yol, emek ve mücadeleye rağmen toplumdan izole olunmuş, daima üst perdeden ilerleyen ben merkezci yönetim anlayışı daima sonucu etkileyen parametre olmuştur. Hangi kurum ve kuruluşun başında olursa olsun yönetici, hatta kendini kendince lider konumuna kodlamış bile olsa onun lider, başkan vb. olup olmadığını sadece ve sadece yönetilenin belirleme hak ve yetkisi vardır…

Herkesin hak ettiği gibi anılması dileğiyle…

“İyi bir lider, başarısızlığın payından kendi hissesine düşenden biraz fazlasını ve başarıdan hissesine düşenden de biraz azını kendisine ayırır.” Arnold Glashow

Bayram Anu Yazdı…