TÜRKİYE GÜNLÜK KORONAVİRÜS TABLOSU Toplam İstatistikler
  • BUGÜNKÜ TEST SAYISI 228.873
  • BUGÜNKÜ HASTA SAYISI 18.052
  • BUGÜNKÜ VEFAT SAYISI 281
  • BUGÜNKÜ İYİLEŞEN SAYISI 28.896
Genel Köşe Yazıları Siyaset

AHHH 90’LAR AHHH!

Önder Şengüler Yazdı…

AHHH 90’LAR AHHH!

90’lı yılları anımsadım bugünler de! Ne günlerdi ama! Devlet Mafya ilişkileri, suikastler, koalisyonlar, ekonomik krizler, terörizm, depremler, çöp patlaması, hep bir umutsuzluk hep bir karamsarlık vardı 90’lı yıllarda. 81 doğumlu biri olarak ergenlik ve gençliğim bu yıllarda maalesef geçti. Belki de siyaset ile yakından ilgilenme sebebim yaşadığımız kaos dolu yıllardı. Gelin biraz 90’lı yılları hep beraber hatırlayalım.

– Otobüslerde, kahvehanelerde, kamu kurumlarında sigara içmek serbestti 90’larda

– Boşanan kadınların kimliğinde “dul” diye insan onurunu kıracak bir terim vardı mesela 90’larda

– Dil, din, ırk ayırımı vardı bu yıllarda. Başörtüsü ile kamu kurumlarına girmek yasak, başörtüsü ile eğitim görmek imkânsızdı. Başı kapalı bir Kadın karakola bile gidemezdi şikâyetçi olmaya, anlayacağınız özgürlük diye bir kavram yok tu 90’larda.

– Apartmanların dış cephesi “doktor ”tabelası doluydu. Tüm apartman daireleri muayenehane ’ye çevrilmişti. Paranız varsa bakılırdınız yoksa SSK’ya ama ne doktor vardı saat 13:00’ten sonra, ne de ilaç alacağınız bir eczane vardı. SSK’lımızsın? Evet, hımm ilaç yok. Lafı içimizi çok burkardı 90’larda.

– Karnemiz vardı bizim, böyle irsaliye gibi bir şeydi. 3 yapraktı. Bu karnemiz ile gezerdik. İlaç, doktor için. Mavi kocaman bir kimlik, üstünde mavi kapaklı fotoğrafımızın olduğu bir karne. Karne ile büyüdük 90’larda.

– Mafyayı tanıdık biz 90’larda. Susurluk ta bir kaza olmuştu. Arabadan devlet, mafya ve milletten ise kamyon şoförünün karıştığı bir kaza. Derin Devleti o zaman duyduk o zaman tanıdık işte biz 90’larda.

– Çöp’ün patlayabileceğini öğrendik biz. 39 insanımız ölmüştü bir sabah uyandığımız da. İstanbul’u yöneten CHP (SHP) belediyesi çöpün gazını mı? Bir şeyini mi? Almayı unutmuş anlamadık ama çöp patladı 39 kişi öldü 90’lı yıllarda.

– Bir türlü Başbakan, Cumhurbaşkanı, genel başkan isimlerini ezberleyemezdik. 3/4 parti birleşip hükümet kuruyorlar. 5/6 ay sonra dağılıyorlardı. Her sabah gazeteye bakardık hükümet düştü mü? 90’lı yıllarda.

– 5 Nisan kararlarını yaşadık biz. Yüzlerce iş adamı intihar etti. Faizler bir gece yüzde yüz, dolar mark yüzde yüz artmıştı. Devlet ödemeleri geçici olarak durdurmuştu. İnsanlar ekmek kaygısına düşmüştü 90’lı yıllarda.

– Cumhurbaşkanımız Turgut Özal öldü(rüldü). Ülke de bir matem havası bir huzursuzluk havası hâkim olmuştu 90’larda.

– Sivas’ta bir oteli yaktılar, 37 kişi yanarak can vermişti. Çocuktum yanmış cesetlerin resmine bakıyordum ve ne olduğunu anlamaya çalışıyordum 90’larda.

– İnsanlar paralarını bankaya yatırıp çok yüksek faiz alıyordu. Mesela 100 bin tl’ye aylık 7.000 tl faiz verirdi bankalar. O zaman diyorlardı “Devlet faize çalışıyor.” Kimse yatırım yapmıyordu. Zaten ülke’ de yatırım havası da çok yoktu 90’larda.

– Her gün onlarca kaza haberi, onlarca ölüm haberi geliyordu. ülke ’de trafik terörü vardı. O zaman bildiğimiz tek otoyol İzmir çeşme otoyolu, duble yol falan nedir bilmezdik. Şoförün iyisi tek şeritli yolda en iyi sollama yapandı 90’larda.

– üniversite hayalimiz de sadece Ankara, İzmir, İstanbul, Eskişehir gibi 17 tane büyük il vardı. Çünkü her İl’de 3/4 üniversite yoktu. Zaten üniversite de güvenlik te yoktu o zamanlar. Terör kol geziyordu kampüslerde 90’larda.

 

– uçağa binme hayalim vardı ama uçak seferi çok az, bilet fiyatları çok pahalı gidecek fazla şehirde yoktu malum her yerde havalimanı yoktu, biz alışkındık 10 saat sigara içilen otobüslerde seyahat etmeye 90’larda.

– Beyaz Torosları duyuyorduk bizler. Doğu kan gölüne dönmüştü, her gün asker şehit haberleri geliyordu. Her gün çatışma, her gün bombalama faili meçhul cinayetler, bombalamalarda çok sayıda önemli gazeteci, yazar, bilim insanı hayatını kaybediyordu. Bizler ölüm, kan, terörizm gölgesinde büyümeye çalışırdık 90’larda.

– Tam 18 yaşıma girecektim ki bir sabah güne deprem haberiyle uyandık. Gölcük yok olmuş 30 binden fazla insanımızın öldüğünü öğrenmiştik. O zaman anladık ki oturduğumuz binalarda Devletin denetimi yokmuş. Allah a emanet yaşadığımızı anladık 90’larda.

– Savaş izledik televizyonlarda, Amerika Irak’ı vuruyordu. Biz ise film gibi izliyorduk 90’larda.

 

Böyle büyüdük biz 90’ların gençleri olarak işte arkadaşlar. Şimdi Z kuşağı diye bir kuşaktan bahsediyorlar. Ne kuşağıdır bilmem ama şanslı çocuklar bu devrin çocukları. İnternet çağında, telefondan hasta randevusu alıp, doktordan memnun kalmaz ise Cumhurbaşkanı’na şikâyet ediyorlar. Ertesi gün aranıyorlar yetkili makamlarca gençlerden özür dileniyor. Devlet tüm birimleriyle “sizin için ne yapabiliriz” diyor. Her türlü imkân, bolluk, teknoloji, rahatlık var. Biz bunları ancak 40 yaşında gördük ancak şimdiki gençler çok şanslı.

 

Ülkemizi bu şekilde görünce emeği geçenlerden ALLAH razı olsun diyorum…

 

Kalın sağlıcakla, mutlu huzurlu günler dilerim…

 

Yazar Önder Şengüler

 

YORUMLAR (İLK YORUMU SİZ YAZIN)

İlkeli Tarafsız Dürüst Habercilik Anlayışı

ÜYE GİRİŞİ

KAYIT OL